PËRNDJEKJE

f. sh.

Veprimi sipas kuptimeve të foljeve PËRNDJEK, PËRNDIQEM. Përndjekja e patriotëve (e revolucionarëve).
kryes. sh. Mjetet e përgjimit, të dhunës e të shtypjes që përdoren dhe masat që merren kundër dikujt për ta nënshtruar e për ta detyruar të heqë dorë nga pikëpamjet përparimtare ose nga lufta për liri, për drejtësi shoqërore etj.; persekutime. Përndjekjet e egra raciale. Përndjekjet kundër punëtorëve revolucionarë. Përndjekjet kundër grevistëve.