Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    PËRQARK

    I
    1. I. ndajf. Rreth e rrotull, përreth. Rreth e përqark nga të gjitha anët, përreth. Në vendet aty përqark. Në fushat që shtrihen përqark. Shikonte përqark. Përqark duken fshatrat. I ra përqark. I erdhi përqark që ta kapte. II. parafj. Rreth, rrotull. Përqark shtëpisë (oborrit, kopshtit).

      Shprehje

      • Ia sjell mendjen përqark (rrotull, vërdallë) dikujt shih te MENDJ/E,~A. I vjen tjegulla përqark (vërdallë) dikujt shih tek TJEGULL,~A.
    IIm. sh.
    1. Zbukurime me vija, me lule etj. në pjesët anësore të diçkaje.