PËSHPËRIS
kal.
- Dhe jokal., -a, -ur 1. flas me zë fare të ulët, si nëpër dhëmbë: i pëshpëriti në vesh; pëshpërit me vete. 2. fig. flas tinëz a vesh më vesh për dikë a për diçka, merrem me thashetheme; ankohem nën zë: pëshpëritnin qosheve (skutave).
Fjalor i gjuhës shqipe