PËSHPËRITJE
f. sh.
- Veprimi sipas kuptimeve të foljeve PËSHPËRIT, PËSHPËRITET.
- Zhurmë e lehtë dhe e mbytur që dëgjohet kur pëshpërit dikush; murmuritje, murmurimë. Pëshpëritje habie në sallë. Dëgjohen pëshpëritje.
- Fjalë a lajme që kalojnë nën zë e vesh më vesh nga njëri tek tjetri; shprehje pakënaqësie ndaj dikujt a ndaj diçkaje që shfaqet prapa krahëve. Pëshpëritje vesh më vesh (prapa krahëve). Ka pëshpëritje.