PIKËNISJE
f. sh.
- Vendi nga i cili nisemi për diku, pika e nisjes; kund. pikarritje. U kthyen në pikënisje.
- fig. Fillimi i një pune; hapi i parë që duhet bërë a që bëhet për t'ia arritur një synimi a qëllimi; e para e punës. Pikënisje e mirë. E ka si pikënisje.