PLËNGÇORPLËNGPRISHJEPLËNGPRISHËSmb.Që e prish vend e pa vend pasurinë a gjënë, prishës i madh; shkapërdar. Djalë plëngprishës. Ishte plëngprishës.Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.