PLENËR
f. sh. bot.
- Bimë barishtore shumëvjeçare, që ka kërcell të drejtë e të trashë, gjethe të zgjatura e të plota, lule në trajtë gjuhëze e në ngjyrë ari të vendosura në një radhë dhe që mund të hahet ose të përdoret për ngjyrosje e për mjekime.
Fjalor i gjuhës shqipe