Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    PLEQËRI

    f.
    1. Mosha e njeriut kur është plak, vitet në këtë moshë; të qenët plak, gjendja e dikujt kur është plak. Pleqëri e bardhë (e gëzuar). Pleqëri e shkuar moshë kur dikush është shumë plak. Pleqëri e parakohshme. Koha (vitet, ditët) e pleqërisë. Shenjë pleqërie. I afroi pleqëria. E kaloi pleqërinë në vendlindje. E zuri pleqëria u plak. Nuk punove në të ri, rri e qaj në pleqëri. fj. u.
    2. përmb. Tërësia e pleqve, pleqtë. U mblodh pleqëria.
    3. fig. Etapa e fundit e jetës dhe e zhvillimit të diçkaje.
    4. edhe sh. ~, ~TË hist. shih PLEQËSI,~A
    5. Pleqëritë e katundeve. Bëri pleqëri pleqëroi. Ndau pleqëri.

      Shprehje

      • Bora e pleqërisë poet. flokët e bardha, thinjat. S'mëson kali revan në pleqëri fj. u. shih te REVAN,~I.