POLIGON
m. sh.
- gjeom. Shumëkëndësh.
- usht. Vend i veçantë, i rregulluar posaçërisht për qitje stërvitore me trupat ose për të bërë prova armësh e mjetesh luftarake. Poligon ushtarak. Poligon bërthamor. Poligoni i qitjes. Poligon provash për armë. Bënë qitje në poligon.
- ndërt. Vend i posaçëm ku parapërgatiten lëndë ndërtimi a pajisje të tjera prej betoni. Poligone prodhimi. Poligoni i pjesëve prej betoni.