PRASHITËS
Im. sh.
- Ai që merret me prashitjen e bimëve, punëtori që prashit. Skuadra e prashitësve.
IImb.
- Që përdoret për të prashitur tokën e bimët. Kultivator prashitës. Makinë prashitëse.
- Që ka nevojë të prashitet, që prashitet (për një bimë si misri, pambuku, fasulja etj.). Bimë (kultura) prashitëse.