Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    PRASHITJE

    f. sh.
    1. Veprimi sipas kuptimeve të foljeve PRASHIT, PRASHITET. Prashitja e parë (e dytë). Prashitje plotësuese. Prashitje qorre prashitje e lehtë kur bima nuk ka dalë ende mbi sipërfaqe; çapitje. Prashitja e misrit (e domateve, e lakrave, e fasuleve). Prashitje me kultivator. Filloi prashitja. I rralluan bimët para prashitjes. Dy prashitje janë sa një ujitje. fj. u.