PREKË
If. bujq.
- Vrugu i bimëve: preka e duhanit.
IIf. kryes. sh.
- Pika të murrme a e kuqërreme që dalin zakonisht në fytyrë; shenja a gropëza lie në fytyrë.
- fig. Njollë, damkë; mbeti me prekë.
- fig. Ndjenja që provojmë kur na prek dikush në sedër: ndjeu prekë.