PRONOR
mb. gjuh.
- Që tregon se sendi i përmendur i përket një vete të caktuar, që shpreh përkatësinë ndaj dikujt a diçkaje (për përemrat si imi, yni, yti, jotja, i tij, i saj, i tyre etj.). Përemrat pronorë.
- si em. ~,~I m. sh. ~Ë, ~ËT. Përemri pronor. Pronorët e gjuhës shqipe. Pronorët e vetës së parë.