PUTHEM
vetv.
- Puth dikë dhe ai më puth njëkohësisht. U puthën buzë më buzë. U puthën kur u takuan (kur u ndanë).
- vet. veta III. Takohet, çiket me diçka, puqet. Deti duket sikur puthet me qiellin.
- fig. bised. Puqem, merrem vesh me dikë, bie në ujdi. U puthën në një mendje.
Shprehje
- Puthu me Milon! thjeshtligj., iron. mbaroi, mori fund, s'ke se çfarë të bësh tashti; s'e gjen më tashti atë që e ke humbur.