QEJFPRISHUR

mb.

Që i është prishur qejfi për diçka nga dikush; që është zemëruar për diçka, nga që kjo nuk është bërë sipas dëshirës a tekës së tij. Doli jashtë (u ngrit) qejfprishur. Ishte qejfprishur.
Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.