QETËSOJ
kal.
- Bëj që të ketë qetësi duke ndalur a duke pakësuar lëvizjet e zhurmat: e qetësoi klasën.
- Mënjanoj çrregullimet e pakënaqësitë diku; i heq shqetësimin dikujt; ia ul zemërimin, e bëj të jetë i qetë; kund. shqetësoj: e qetësoj gjendjen (vendin); i qetësoi fëmijët; i qetësoi gjakrat.
- fiziol. Lehtëson dhimbjen që sjell një sëmundje.