QINGËL II
f. sh.
- Rrip i gjerë leshi a lëkure, që u kalohet nën bark kafshëve të ngarkesës për të lidhur të dy anët e samarit a të shalës; nënbarkës, nënbarkje. I vuri qinglën samarit. Çliroi (shtrëngoi) qinglën. U këput qingla.
Fjalor i gjuhës shqipe