QOKATAR
mb.
- Që është i matur në fjalë e në punë, që flet e vepron me vend e pa u ngutur. Burrë qokatar. Grua qokatare.
- Që i ndjek zakonet, që nuk lë pa i bërë vizitat sipas zakonit në rastet e jetës së përditshme. Grua qokatare.
- Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit.
- si em.~, ~I m. sh. ~Ë, ~ËT. Njeri i shquar.