QORRAZI
ndajf.
- Pa e shikuar diçka, duke mos parë mirë, si i verbër. Eci qorrazi. Kërkon qorrazi. Shtie qorrazi.
- fig. Pa e menduar vetë, duke u besuar plotësisht të tjerëve; duke iu nënshtruar mendimeve e veprimeve të një tjetri; verbërisht. Beson qorrazi. Bindet qorrazi. Ndjek qorrazi.
- fig. Pa i ditur a pa i kuptuar pasojat ose vështirësitë e problemet që do të dalin, vërtetësisht, symbyllurazi. I hyn qorrazi një pune. Vepron qorrazi.
- Symbyllurazi. Luaj qorrazi.