QYTYK
m. sh. bised.
- Trung; tra i trashë; shtyllë.
- fig. shih SHTYLL/Ë,~A
- Qytyku i shtëpisë.
- fig. mospërf. Njeri i trashë, i ngathët e zakonisht prapanik. E pengonin cy qytykë.
- vjet. Regjistri themelor, ku shënoheshin të hyrat e të dalat; defter i trashë. I shënonin në qytyk.