RËNËSRËNGËMADHRËNGËf. sh.Tingëllima e ziles; krismë, buçimë. Rënga e zileve të mushkës. Rënga e pushkës (e topit). Dëgjohet rënga.Rënkim i thellë, ofshamë. Nxori një rëngë të madhe. Zuri rëngën e rënkon.