RRAFSHOHEM
vetv.
- vet. veta III. Bëhet i rrafshët. U rrafshua vendi (toka).
- Ulem rrafsh, zë vend mirë përdhe, sheshohem, ulem këmbëkryq. U rrafshuan si në shtëpinë e vet.
- fig. bised. Ha sa ngopem mirë, dendem. U rrafshua mirë për darkë.
- vet. veta III. Shkatërrohet që nga themelet, bëhet rrafsh me tokën. U rrafshuan muret. U rrafshua me tokën.
- Pës. e RRAFSHOJ.