RRËSHQANË
ndajf.
- Me barkun ose me trupin pas dheut, pa u ngritur mbi këmbë; duke rrëshqitur me vështirësi mbi sipërfaqen e tokës; zvarrë. Heq (tërheq) rrëshqanë. Ecën rrëshqanë. Vjen (shkon) rrëshqanë. I tërheq këmbët rrëshqanë.
- fig. Kundër dëshirës, me dhunë, me zor, me pahir. E morën (e tërhoqën) rrëshqanë. E çoi rrëshqanë.