RRICË
f. sh.
- Rreth i vogël që bëhet në një fije të përdredhur ose të qepur diku: rricat e peshqirit; bëhet peri rrica.
- kryes. sh. Kaçurrela: i ka (i bëjnë) flokët rrica.
- bot. Dredhkë (te bimët kacavarëse).
- fig. Shtrëngesë, ngushticë: e bëri nga rrica.
- Si ndajf. bised. ngushtë; keq: e ka rricë; ia bëri rricë ia mblodhi keq, e ngushtoi fort.
Shprehje
- U bë rricë u mblodh e u bë lëmsh nga frika; rricë më rricë buzë më buzë, plot e përplot.