Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    RROKJE

    If. sh.
    1. Veprimi sipas foljeve (shih te RROK): rrokja e armëve.
    2. Mundje trup me trup.
    IIf. sh. gjuh.
    1. Tingull zanor ose grup tingujsh me një zanore e me një a më shumë bashkëtingëllore, që shqiptohen me një të nxjerrë të frymës: rrokje e hapur rrokje që mbaron me një zanore; rrokje e mbyllur rrokje që mbaron me një bashkëtingëllore; rrokje e theksuar (e patheksuar); varg me tetë rrokje; ndaj në rrokje.