RROKOPUJË
ndajf.
- Duke u rrokullisur teposhtë; kokëposhtë, rrokullimthi. U rrëzua (ra) rrokopujë.
- fig. Në pështjellim të madh, në rrëmujë; keq e mos më keq; mbrapsht. I shkojnë punët rrokopujë. E çon rrokopujë. I merr punët rrokopujë.
Fjalor i gjuhës shqipe