RRUFKË
f. sh.
- Vezë e zier pakëz, vezë surbull. Piu një rrufkë.
- vet. sh. gjell. Petulla të bëra me miell, me qumësht e me vezë dhe të skuqura me shumë vaj, që përvëlohen në sherbet. Bëjnë rrufka. Përvëlojnë rrufkat në sherbet.
- fig. Grua e shëndoshë, e bëshme.
- Përd. mb. sipas kuptimit 1 të emrit. Vezë rrufkë. RRUFSH mb. I dredhur (për flokët), kaçurrel. RRUFSHAK mb. Flokëdredhur, flokëkaçurrel.