Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    RRUNGAJË

    f. sh.
    1. Ortek dëbore. Zhurma e rrungajës. Gjurmët e rrungajës.
    2. fig. Turmë e madhe njerëzish a kafshësh që lëviz me rrëmbim; ortek. Rrungajë njerëzish (kafshësh). Derdhet rrungaja.
    3. fig. Rrëmujë, pështjellim. U bë rrungajë e madhe.
    4. Dru i rrëzuar dhe i kalbur a i tharë; përmb. drurë, gurë e dhe që shemben nga mali a që sjell lumi me vete. Nuk sjell lumi gjithnjë rrungaja. fj. u.
    5. Rrëgallë; tokë gurishtë, që nuk jep prodhim, rrëgallinë.
    6. Përrua i rrëmbyer, që sjell me vete kërcunj e gurë. Rrungajat e matit.
    7. fig. keq. Njeri i trashë, kërcu.
    8. përd. ndajf. Në rrëmujë, në pështjellim. Ecnin rrungajë. Ikin rrungajë.
    9. përd. ndajf. Plot e përplot me diçka, zakonisht në pështjellim a të shtrirë. Ishte mali rrungajë me ushtari. U shtrinë njerëzit rrungajë.