SHAKATAR
mb.
- Që ka qejf të bëjë shaka, që i pëlqejnë shakatë, hokatar. Djalë shakatar. Vajzë shakatare. Është shumë shakatar.
- Që është si shaka, që ka karakter shakaje, që thuhet a që bëhet për shaka. Fjalë shakatare. Këngë shakatare.
- Përd. em. sipas kuptimit 1 të mbiemrit. Shakatar i madh.