SHATORR
mb.
- Që i ka degët të dendura e të mbledhura rreth trungut si tendë, që e ka kurorën në trajtë të shatorres. Lis (ulli, vidh) shatorr. Karafil shatorr.
- si em. ~, ~I m. sh. ~Ë, ~ËT. Njeri i shëndoshë e i fortë, njeri i mbushur e i ngjeshur.
Fjalor i gjuhës shqipe