SHËTITJESHËTITURSHËTITOREf. sh.Rrugë e gjerë, zakonisht me drurë zbukurimi a me gjelbërime të tjera anëve, ku dalin shëtitje njerëzit. Shëtitore e gjatë (e bukur, e re). Shëtitore buzë detit.