SHI
Im.
- Pjesa e prapme e qafës, zverk; qafë.
IIm. sh.
- Reshje që bie pika-pika: bie shi; një vesë shi; shiu i butë lag të marrë e të urtë (fj. u.); kush mbjell duhi, korr breshër e shi (fj. u.).
- fig. Sasi e madhe e diçkaje që bie nga lart: shi lotësh; shi shigjetash; shi yjor (astr.) shumicë meteorësh që bien.
Shprehje
- Bën shiun e diellin nuk pyet njeri; bjer shi në arën time! thuhet për ata që shohin vetëm interesin e tyre; kur të bjerë shi i kuq iron. kurrë, asnjëherë; i ka rënë shiu në lakra i ka punët shumë mirë; iku nga shiu e ra në breshër (ra nga shiu në breshër) e gjeti një e keqe tjetër më e madhe; shi e diell lagaterë.
IIIpj. krahin.
- Pikërisht.