SHINIK
m. sh.
- Enë druri e rrumbullakët, që shërben si masë drithi dhe që ka madhësi të ndryshme sipas krahinave (nxë nga 25 deri në 110 okë); sasia e drithit që nxë një enë e tillë. Një shinik misër. Dy shinikë grurë. Shiu në korrik, misri me shinik. fj.u.