SHKELUR
mb.
- Që është shkelur e është ngjeshur a është shtypur me këmbë. Këpucë të shkelura. Bar i shkelur. Borë e shkelur.
- I tillë, ku kanë kaluar mjaft herë njerëz e kafshë; i tillë, ku ka shkuar njeriu; që njihet nga njerëzit, i njohur (edhe fig.) (për një vend, për një krahinë etj.); kund. i pashkelur. Vend i shkelur. Krahina të shkelura. Nëpër udhë të shkelura.
- I rrahur në dërstilë, i dërstilur. Shajak i shkelur.
- fig. I pushtuar nga një ushtri e huaj, i vënë nën sundim nga një shtet tjetër. Tokat (vendet, trojet) e shkelura. Vatrat e shkelura.
Shprehje
- Si i shkelur (si i shkuar) në dërstilë shih te DËRSTIL/Ë,~A.