SHKRETOHEM
vetv.
- vet. veta III. Rrënohet, shkatërrohet, bëhet i shkretë; mbetet pa njeri, shpopullohet. U shkretua vendi (qyteti). U shkretuan arat (fushat).
- Mbetem shkretë; mjerohem (pas vdekjes së një pjesëtari të familjes që ishte mbështetja kryesore e saj ose pas vdekjes së gjithë fëmijëve). Iu shkretua shtëpia. U shkretua, e gjora.
- Pës. e SHKRETOJ. U shkretuan krahina të tëra (nga pushtuesit).