SHPATËZ II
f. sh.
- bot. Bimë barishtore zbukuruese me gjethe të gjata, të ngushta e me majë si shpatë, me kërcell të lartë, e cila nxjerr një vile lulesh të mëdha, zakonisht të bardha, të purpurta ose të trëndafilta. Shpatëz e bardhë (e kuqe).
- bot. Shpatore, luleshpatë. Lule (ngjyrë) shpatëze.