SHPËRVISHEM
vetv. përf.
- vet. veta III. Kthehet nga jashtë vetiu (për buzët). I shpërvishej buza e sipërme (kur fliste).
- fig. I përvishem një pune etj. T'i shpërvishemi punës! Iu shpërvesh shtëpisë që pa gdhirë. Iu shpërvesh e s`i la gjë pa thënë.
Fjalor i gjuhës shqipe