SHPEJTOHEM
vetv.
- vet. veta III. Bëhet më i shpejtë; kund. ngadalësohet. Shpejtohet frymëmarrja.
- Veproj shpejt e pa u menduar mirë, pa i peshuar mirë gjërat a rrethanat, ngutem, nxitohem. Nuk duhet të shpejtohemi. U shpejtua ca.
- Pës. e SHPEJTOJ.
Fjalor i gjuhës shqipe