SHPIRTKAZMËSHPIRTKËLLIRËSHPIRTKEQmb.Që mundohet t'i bëjë keq tjetrit, që e ka shpirtin të keq, shpirtlig, zemërkeq; kund. shpirtmirë.Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.