SHPIRTPLAGOSURSHPIRTQENSHPIRTPLASURmb.Që nuk i janë plotësuar dëshirat, që e mundon diçka në shpirt, që është me shpirt të plasur, zemërplasur. Shkoi (vdiq) shpirtplasur. Rrinte shpirtplasur.