SHTËLLITEM
vetv.
- vet. veta III. Shpërndahet andej-këtej; ngrihet lart si shtëllungë që çmbështillet (për tymin).
- Shtrihem sa gjatë gjerë, ndehem. U shtëllit në bar (në dyshek).
- vet. veta III fig. Shtjellohet; zhvillohet. Biseda u shtëllit për kohën e luftës.
- Pës. e SHTËLLIT.