SHTEGDALJE
f. sh.
- Shteg për të kaluar më tej në një vend të vështirë a të panjohur ose për të dalë nga një vend i rrethuar, rrugëdalje, shteg. Shtegdalje e vështirë. I mbeti vetëm një shtegdalje.
- fig. shih SHTEG,~U
- E gjeti shtegdaljen. Nuk ka shtegdalje. Duhet të ketë një shtegdalje.