SHTERET
vetv.
- I pakësohet shumë a i mbarohet uji, thahet; mbaron, soset. U shterën lumenjtë (puset, krojet). Iu shterën lotët nga të qarët iu sosën lotët. Nuk shterej rakia atje.
- I avullohet lëngu, e pi lëngun duke zier (për gjellën a për ushqime të tjera që përgatiten duke i zier). U shter në zjarr.
- fig. Dobësohet shumë, ikën, humbet, soset, merr fund (për një ndjenjë, një aftësi të njeriut etj.). Iu shter zëri. Po i shtereshin fuqitë. Nuk i shterej gëzimi.
- Pës. e SHTER.