SHTRIG
m. sh.
- mashk. i SHTRIG/Ë,~A.
- keq. Plak i keq, pa fëmijë e pa njeri, që nuk do askënd; plak i shëmtuar dhe me vese e huqe të këqija; njeri shumë dorështrënguar, zemërngushtë e shpirtzi. Shtrig i keq. Mbeti shtrig. Shpëtoi nga ai shtrig.
- përd. mb. keq. Shumë dorështrënguar; zemërngushtë, shpirtkazmë.