SHUMËKUNDSHUMËKUPTIMSHËMSHUMËKUPTIMËSIf. gjuh.Të qenët i shumëkuptimshëm, vetia e fjalëve ose e shprehjeve që kanë dy a më shumë kuptime; vetë dukuria e tillë gjuhësore; polisemi. Shumëkuptimësia e fjalëve.