SPËRDRIDHEM
vetv.
- vet. veta III. Përdridhet fort; bën dredha të shumta. Ishte spërdredhur filli. Ngrihej tymi duke u spërdredhur.
- keq. Bëj lëvizje të tepruara e të pahijshme me trup, tundem e shkundem, përdridhem. Dridhet e spërdridhet. Hidhet e spërdridhet. Spërdridhen si ngjalat në grep.