TABOR
m. sh.
- hist. Njësi ushtarake me një mijë veta në ushtrinë e dikurshme osmane; batalion. Taborë kalorësish. Taborët e kryengritësve.
- fig. bised. Shumicë e madhe njerëzish, numër i madh njerëzish. Taborë burrash (grash). Vinin me taborë. Kishte një tabor (me) fëmijë.