TALLË
f. sh.
- Misërishte, koçan misri. Mbylli shtambën me tallë.
- Kërcelli i bimës së misrit, kashtë misri. Prenë tallen. I japin lopës tallë. Vuri tallën bëri mullar me kashtën e misrit.
- bot. Bimë barishtore e dëmshme, e gjatë rreth një pash, me rrënjë të trasha e të helmëta, e ngjashme me misrin, por me gjethe të holla e me një xhufkë plot fara si të melekuqes në krye; vulër. U helmuan nga talla. Shkulin (heqin) tallen.
Shprehje
- Mbjell misër e korr tallë shih te MIS/ËR,~RI.