TENDOSEM
vetv.
- kryes. veta III. Hapet, nuk rri e mbledhur; ndehet mirë, rri e shtrirë a e tërhequr mirë, nuk rri e lëshuar a e lirshme; kund. shtendosem. Tendoset mirë.
- fig. Vë të gjitha forcat, mbledh të gjitha fuqitë për të bërë diçka; kund. shtendosem. U tendos i tëri.
- Pës. e TENDOS. Tendosen telat (litarët).