THËRRMIJË
f. sh.
- Kokrrizë shumë e vogël e një lënde, e një trupi etj., thërrime shumë e vogël, grimcë. Thërrmija qelizore. Thërrmijë shumë e vogël, grimcë. Thërrmija qelizore. Thërrmijë ranore. Thërrmija dheu (pluhuri). U bë thërrmija.
- spec. Molekulë; atom ose një pjesë përbërëse e tij. Thërrmija elektrike. Thërrmija negative (pozitive). Thërrmijat elementare grimcat mikroskopike më të vogla që njihen deri më sot dhe që bashkëveprojnë si një e tërë në të gjitha proceset.
- Thërrime buke. Mos bëj thërrmija!
- Pjesë shumë e vogël e diçkaje; vogëlsi që s’bie në sy. Kjo përbën një thërrmijë të dijes (të së panjohurës).